Złota rączka to potoczne określenie osoby, która potrafi wykonać wiele prac, mimo, że nie posiada w tym kierunku wykształcenia. Od najdawniejszych czasów ludzie sami produkowali narzędzia, meble i inne przedmioty użytku najpierw wyglądały one prymitywnie potem z biegiem czasu wyglądały coraz dokładniej i precyzyjniej aż do teraz, kiedy większość przedmiotów produkowana jest przez fabryki, przez co cena jednostkowa jest relatywnie niższa niż przedmioty wykonywane w stu procentach ręcznie, zaoszczędzamy również czas.

Starsze pokolenia do tej pory mają przyzwyczajenia do tego by coś zrobić samemu a może przerobić jakiś nieużywany przedmiot na taki, jakiego potrzebujemy. Takie umiejętności są niezwykle przydatne w życiu prywatnym.

Młode pokolenia nie wiedzą, co to znaczy naprawiać coś samodzielnie, przyzwyczajeni są, że przedmiot można reklamować, oddać fachowcowi do naprawy albo po prostu wyrzucić. Złote rączki bardzo często są jeszcze w takich miejscach jak miejsca pracy, szkoły są tam potrzebne osoby, które będą potrafiły wykonać podstawową naprawę lub dokonać diagnozy.

Tu wiedza potrzebna jest zarówno z stolarstwa jak i elektryki, hydrauliki oczywiście ta podstawowa nikt nikomu nie każe być wszechwiedzącym tym bardziej, że te dziedziny, choć powiązane są bardzo różne. I choć sztuka rzemiosła zanika to możemy spotkać różnego rodzaju koła i zrzeszenia, w których spotykają się ludzie by utrzymywać ją przy życiu, by nie zanikła podobnie jest z różnego rodzaju warsztatami pracy, które w miarę możliwości przekazywane są kolejnym pokoleniom.

.